Waarom doe je wat je doet?

Heb jij dat ook weleens; dat je het ene doet terwijl je eigenlijk het andere had willen doen? Dat er ‘iets’ van binnen in je is dat niet mee wil werken, maar wat vervolgens het stuur van je overneemt?
Als mens lopen we nogal eens tegen situaties aan waarin we gevoelens, beweegredenen en heftige emoties ervaren die we niet kunnen verklaren omdat ze ook voor onszelf een raadsel zijn. En van daaruit begrijp je soms ook gewoon zelf niet waarom je op een bepaalde manier gereageerd hebt terwijl je ’t liefst op de tegenovergestelde wijze had gereageerd.

Ons gedrag staat niet op zichzelf en doet zich ook niet zomaar voor. Er gaat heel wat aan vooraf, omdat gedrag meestal veroorzaakt / beïnvloed wordt door gebeurtenissen die zich buiten ons bewustzijn afspelen. En dat maakt dat je heel hard je best kunt doen om jezelf (of je kind) ander gedrag aan te leren maar dat dat vervolgens niet persé leidt tot die (geestelijke) groei, volwassenheid en werkelijke vrijheid waar je zo naar verlangt. Een voortdurende druk om nog beter je best te doen, om nog harder te proberen het verkeerde te laten met nog meer vastberadenheid en wilskracht, kan leiden tot teleurstelling en desillusie.

Meestal zijn we ons wel bewust van ons gedrag. En als we ons daar zelf niet bewust van zijn dan is er vaak wel iemand in onze omgeving die ons daarop attendeert. Maar waar komt dat gedrag vandaan? Wat speelt er bij jou van binnen, op een dieper niveau? Ben jij je daar bewust van? Heb jij inzicht in jezelf?

Om inzicht in jezelf te krijgen is het nodig om je hart te onderzoeken. Het hart is de plek waar alles samenkomt. Het is het centrum, de kern van de mens, waar al het andere uit voortkomt[1]. Wezenlijke en essentiële verandering begint altijd in het hart, want daar worden keuzes, bewust of onbewust, gemaakt. Daar wordt richting gekozen en daar wordt God gekroond, óf onttroond. In ons hart is niet alleen een persoonlijke worsteling gaande, maar het is ook de plek waar er strijd is tussen God en de satan. Paulus deelt in Rom. 7 zijn innerlijke strijd als hij zegt: ‘Want het goede dat ik wil, doe ik niet, maar het kwade, dat ik niet wil, dat doe ik.’ Hij wil het goede wel doen, maar door de zonde die in hem woont doet hij niet wat hij verlangt te doen. Paulus wijst ons hierin de weg naar verandering, die we uit onszelf niet kunnen bewerkstelligen. In de Bijbel staat niet ‘verander jezelf’, maar WORD veranderd (Rom 12:2). Door de kracht van de Heilige Geest, Die in en door ons heen wil werken.

Hoe vaak heb jij al geprobeerd jezelf te veranderen? En verviel je toch weer in je oude/ ongewenste patronen? Heel ons leven zullen we met de zonde blijven worstelen, de strijd in ons hart zal blijven. We hebben zelf niet altijd helder wat er in ons leeft, daar hebben we elkaar in nodig en daarom mag je hierbij ook altijd een beroep doen op iemand anders. Weten wat er in je leeft is de eerste stap, dan weet je waar je de strijd mee aan gaat. Dit in afhankelijkheid van God, Die zowel het willen als het werken (daden) in ons werkt, naar Zijn welbehagen (Fil.2:13). Dit is een belofte, daarom is er hoop! Weet dat er echt verandering mogelijk is.

 

Deze blog is geschreven door Lianne Kooijman

[1] Zie ook: W.J. Ouweneel, Met hart en ziel, Amsterdam: Buijten & Schipperheijn, 1997.